Miqtë - Julio Cortazar

Në duhan, në kafe, në verë,
në skaj të natës ngihen
si ato zëra që nga larg këndojnë
pa e ditur se çfarë, përgjatë rrugës.

Lehtë, vëllezër të fatit,
dioskura, hije të zbehta, më trembin
mizat e shprehive, më mbajnë
të notoj mbi sipërfaqe mes kaq shumë turbullirave.

Të vdekurit flasin më shumë, por në vesh,
e të gjallët janë dorë e ngrohtë e strehë,
shumatore fitoresh e humbjesh.

Kështu një ditë, në varkën e hijes,
nga aq mungesë do të mbështjellë kraharorin tim
kjo butësi antike, që në emër i thërret.

Shqip: e.xhaja