Mbi qenien e thjeshtë - Wallace Stevens

Palma në skaj të mendjes,
Përtej mendimit të fundit, ngrihet
Në stolisjen e bronztë,

Një zog pendëartë
Këndon në palmë, pa kuptim njerëzor,
Pa ndjenja njerëzore, një këngë të huaj.

Atëherë e kupton se nuk është arsyeja
Që na bën të lumtur apo të palumtur.
Zogu këndon. Pendët i shkëlqejnë.

Palma qëndron në skaj të hapësirës.
Era lëviz ngadalë nëpër degë.
Pendët e tij të zjarrta varen poshtë.

Shqip: e.xhaja